Belga Sport over de kampioen van het (gebroken) hart: hoe Schalke 04 zich 4 minuten kampioen waande

In dit artikel:

De nieuwe jaargang van de sportdocumentairereeks Belga Sport blikt terug op de Belgische periode van Schalke 04 en vooral op het dramatische seizoenseinde van 2000-2001. De club uit Gelsenkirchen, sterk verbonden met het voormalige mijnwerkersmilieu in het Ruhrgebied, was na jaren van sportieve malaise opnieuw een topploeg geworden. Manager Rudi Assauer bouwde Schalke uit tot een succesvolle club, met als eerste grote hoogtepunt de UEFA Cup-winst in 1997. Marc Wilmots speelde daarin een hoofdrol en groeide uit tot het symbool van de strijdlust die de supporters verlangden.

Met bemiddeling van Wilmots haalde Schalke later Emile Mpenza naar Duitsland. Samen met spits Ebbe Sand vormde hij een succesvol aanvallersduo. Schalke begon als leider aan de slotfase van het seizoen en had op de laatste speeldag nog een mirakel nodig om de eerste landstitel in jaren te behalen. Bayern München dreigde punten te verliezen tegen HSV, waardoor Schalke lange tijd uitzicht hield op de titel.

Een foutief bericht dat Bayern de wedstrijd had verloren, veroorzaakte in het stadion een uitbundig feest. Supporters bestormden het veld, maar vier minuten later sloeg de stemming volledig om. In de allerlaatste seconde scoorde Patrik Andersson uit een vrije trap alsnog voor Bayern, waardoor Schalke naast de titel greep. Mpenza herinnert zich de diepe ontgoocheling, terwijl Youri Mulder de ploeg later de “Meister der Herzen” noemde vanwege haar attractieve voetbal en sterke band met de fans.